Oomen Collection

van

Verzamelaar Frans Oomen

Op het eerste gezicht is één ding duidelijk: iemand is druk bezig geweest. Van vloer tot plafond, naast en boven elkaar, vullen kunstwerken de muren. Dit is slechts een deel van de collectie van Frans Oomen, die vanuit zijn huis aan de Haarlemmerweg, in het zicht van Villa, is overgebracht. Van buitenaf gezien lijkt het een typisch Amsterdams huis. Zodra je binnenstapt merk je echter direct, niks aan dit huis is typisch. Binnen zijn vier verdiepingen volledig gevuld met kunst. Oomen is geen rijke mecenas met een geklimatiseerde kluis. Hij is iemand die al meer dan 40 jaar elke euro besteedt aan kunstwerken die hem raken. Daardoor staan werken van opkomende kunstenaars naast namen als Keith Haring, Gerhard Richter en Julie Mehretu. En ja, zelfs Rembrandt.

In tegenstelling tot de andere kamers van Villa hangen de muren hier vol met werken van verschillende kunstenaars. Sommige kunstwerken springen meteen in het oog, andere zie je misschien pas na drie keer kijken. De zaal functioneert bijna als een visuele snoepwinkel – je kunt je eigen favoriet uitkiezen. Kun je iets aanwijzen dat je niet mooi vindt? Een kunstenaar die je al eerder hebt gezien? Iets dat je zelf ook zou willen maken? De presentatie vraagt om een andere manier van kijken. In plaats van je te concentreren op één geïsoleerd kunstwerk, dwaalt je blik voortdurend over de muren, waarbij je vergelijkt, verbanden legt en onverwachte relaties ontdekt.

Work in Progress

Het huis van Frans Oomen aan de Haarlemmerweg, een paar honderd meter van Museum Villa, staat vol met kunst. In de woonkamer zit een levensgrote monochrome paus. Op het tapijt verspreidt zich een kolonie piepende ratten. Marina Abramović treedt op naast familiefoto's. Werken van Ai Weiwei, Thomas Struth en Pipilotti Rist maken deel uit van een veel grotere collectie edities, prenten en unieke werken. Kunstwerken in alle mogelijke vormen hangen in de keuken, badkamers, gangen, trappenhuizen en stapelen zich op zolder. Ze leven naast alledaagse voorwerpen, waarbij hun kleur en eigenaardigheid het ritme van het huiselijke leven verstoren. Het traditionele beeld van een kunstverzamelaar omvat witte katoenen handschoenen en steriele opslagruimtes, waar werken uit het zicht worden bewaard. Oomen pakt het anders aan. Hij maakt zich geen zorgen over stof of zonlicht. Hij leeft naast zijn schatten. “Ik geniet liever 30 jaar van een werk en zie het verkleuren, dan dat ik het achter slot en grendel bewaar.”

Uit meer dan 4.000 stukken biedt een selectie inzicht in de logica, intuïtie en nieuwsgierigheid die de collectie over 40 jaar heeft gevormd. Wat ziet een man uit de buurt in de kunstwereld? Wat raakt hem? De kamer is een ruimtelijk portret van het verzamelen van kunst, als culturele praktijk. Een tijdcapsule van een ervaring, tijd en plaats binnen de kunstwereld.

“Ik verzamel werken die mijn ideeën over wat kunst kan zijn uitdagen en verruimen. Elk werk vertelt een verhaal over tijd en transformatie. Samen weerspiegelen deze werken mijn persoonlijke zoektocht naar betekenis en mijn verlangen om kunst te vinden die blijft uitdagen, ontroeren en inspireren.”

Trivia

In 40 jaar tijd heeft Oomen meer dan 4.000 kunstwerken verzameld. Ongeveer 100 per jaar. Als je het aan zijn boekhouder vraagt, klopt die berekening echter niet helemaal: alleen al in 2025 kocht hij 252 kunstwerken. Bijna één per werkdag!

De tentoonstelling volgt de historische Salonhanging uit de late Renaissance. Kunstwerken worden dicht bij elkaar gehangen, vaak van vloer tot plafond, waardoor de breedte van een collectie wordt benadrukt in plaats van de uniciteit van een kunstwerk.

Over Frans Oomen

Masker van Joep van Lieshout

Frans Oomen (1962) is geboren en getogen in het centrum van Amsterdam. Hier had hij het geluk om de jaren 70 en 80 mee te maken. Een periode die gekenmerkt werd door experimenteren, improvisatie en creatieve vrijheid. In die tijd werd de wijk Westerpark als ruig beschouwd en grotendeels gemeden. Oomen voelde zich er echter juist toe aangetrokken. Als jonge kunstenaar werd hij hier onderdeel van de lokale creatieve scene: het kraken van huizen, organiseren van tentoonstellingen in de (toen nog) verlaten Westergasfabriek en een inkomen dat uit het vegen van de straten kwam.

Oomen studeerde verschillende artistieke disciplines: tekenen, schilderen, fotografie en kunstgeschiedenis aan enkele van de meest prestigieuze instellingen van de stad, zoals de Gerrit Rietveld Academie. In die jaren begon hij voor het eerst kunstwerken uit te wisselen met klasgenoten. Dit vormde de basis van wat uitgroeide tot een collectie van inmiddels meer dan 4.000 werken, waaronder een indrukwekkend aantal internationaal erkende kunstenaars. Oomen noemt zichzelf een handelaar met arendsogen. Iemand die vroeg ziet wat later belangrijk kan worden en op het juiste moment toeslaat. Zijn trots ligt niet in de huidige marktwaarde, maar in het feit dat hij precies op het juiste moment handelde. Op de vraag of hij werken koopt van kunstenaars die al beroemd zijn, antwoordt hij: “Dan heb ik het waarschijnlijk tien jaar geleden al gekocht”.

Vandaag de dag draagt Oomen vele titels: verzamelaar, galeriehouder, uitgever, docent en kunstenaar. Allemaal verbonden door een levenslange betrokkenheid bij kunst. Als fulltime docent beeldende kunst zijn de financiële middelen als verzamelaar bescheiden in vergelijking met die van vele anderen. Een praktische strategie heeft bijgedragen aan de groei van de collectie: Oomen koopt vaak twee werken uit een editie. Eén om te bewaren, en één om later te verkopen en daarmee de volgende aankoop te financieren. Via twee online galeries voor kunstedities en door samenwerkingen met kunstenaars en uitgevers over de hele wereld onderhoudt Oomen zijn relaties, blijft goed geïnformeerd en zijn collectie uitbreiden.